Dane wymagane do realizacji recept papierowych uzupełnia się odręcznie

Sławomir Molęda, partner w Kancelarii Kondrat i Partnerzy

Od tego roku wszystkie recepty, także papierowe, wymagają otaksowania w formie elektronicznej. Dotyczy to również recept pełnopłatnych, które nie posiadają kodów kreskowych. PESEL pacjenta i numer prawa wykonywania zawodu lekarza muszą być odręcznie wprowadzane do komputera w celu wytworzenia elektronicznego Dokumentu Realizacji Recepty. Utrudnienia te nie uprawniają do odmowy realizacji recepty.

1 stycznia wszedł w życie obowiązek realizacji recept w formie elektronicznej (e-recept). Od tego dnia apteczne systemy informatyczne są podłączone do Elektronicznej Platformy Gromadzenia, Analizy i Udostępniania Zasobów Cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych, czyli do Systemu P1. Jednocześnie uległy zmianie zasady realizacji recept. Otaksowanie recepty polega obecnie na wygenerowaniu elektronicznego Dokumentu Realizacji Recepty (DRR) i przesłaniu go do Systemu Informacji Medycznej (SIM). Nowe zasady realizacji, choć przystosowane do e-recept, objęły również recepty papierowe, które mogą być wystawiane do końca bieżącego roku.

Uproszczona biurokracja

W przypadku e-recepty wytworzenie DRR następuje w sposób automatyczny. Wystarczy wczytać klucz dostępu z wydruku informacyjnego o wystawieniu recepty albo wpisać kod e-recepty i numer PESEL podany przez pacjenta, by wyszukać receptę w SIM. Dane z e-recepty mogą zostać przeniesione do DRR i uzupełnione przez system apteczny o pozostałe dane, takie jak data i godzina realizacji, dane farmaceuty i apteki, kody EAN, liczby wydanych opakowań itd. Jednak e-recept jest jeszcze niewiele i zdecydowaną większość stanowią nadal recepty papierowe. W ich przypadku wytworzenie DRR nie przebiega w sposób zautomatyzowany, więc wymaga nieco większego nakładu pracy.

Na szczęście DRR nie obejmuje wszystkich danych zamieszczonych na recepcie, a w przypadku realizacji recepty papierowej został dodatkowo uproszczony. Obecnie DRR dla recepty papierowej musi obejmować następujące dane:

  1. identyfikator recepty,
  2. identyfikator usługobiorcy,
  3. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia,
  4. identyfikator pracownika medycznego.

Zacznijmy od krótkich wyjaśnień dotyczących każdego z ww. identyfikatorów.
Zestaw unikalnych numerów

Identyfikatorem recepty jest z reguły unikalny numer identyfikujący receptę, nadawany przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Unikalne numery identyfikujące są nadawane wyłącznie receptom papierowym, na których przepisuje się produkty refundowane bądź leki „Rpw”. Recepta papierowa, na której przepisuje się tylko produkty pełnopłatne, niebędące lekami „Rpw”, nie musi posiadać numeru identyfikacyjnego. Jednakże taka recepta również podlega realizacji, a jej identyfikatorem jest numer nadawany przez system apteczny podczas generowania DRR. Sposób budowy tego numeru określony został w załączniku nr 8 do rozporządzenia w sprawie recept.

Identyfikatorem usługobiorcy, czyli pacjenta, jest z reguły jego numer PESEL. Dla pacjenta, który nie posiada numeru PESEL, czyli najczęściej obcokrajowca, identyfikatorem jest seria i numer jego paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość albo niepowtarzalny identyfikator nadany przez państwo członkowskie Unii Europejskiej dla celów transgranicznej identyfikacji. Identyfikatorem noworodka do czasu nadania mu numeru PESEL jest identyfikator jednego z rodziców lub opiekuna prawnego.

Warto przy tym zaznaczyć, że od 7 marca nastąpiła zmiana przepisów, która w sposób jednoznaczny uprawnia farmaceutów do ustalania identyfikatorów pacjentów na podstawie dokumentów przedstawionych przez osobę okazującą receptę. Jedynym warunkiem jest to, by recepta zawierała imię i nazwisko pacjenta. Na podstawie dokumentu tożsamości pacjenta, który może również okazać inna osoba dokonująca zakupu w jego imieniu, farmaceuta może dopisać brakujący PESEL lub inny identyfikator na rewersie recepty, a następnie zamieścić go w DRR.

Identyfikatorem miejsca udzielania świadczeń w przypadku recept papierowych jest dziewięciocyfrowy numer REGON podmiotu, w którym wystawiono receptę. Uwzględnienie numeru REGON jest wymagane tylko wtedy, gdy wytwarza się DRR dla recepty papierowej, a i to nie zawsze. Wymóg ten nie dotyczy bowiem recept pro auctore i pro familiae, a od 7 marca również tych recept pełnopłatnych, na których nie wpisano numeru REGON. W przypadku e-recept identyfikatorem miejsca udzielania świadczeń jest kod utworzony z części kodu z systemu resortowych kodów identyfikacyjnych danego podmiotu. Jego podanie w DRR nie jest wymagane.
Identyfikatorem pracownika medycznego jest numer prawa wykonywania zawodu (PWZ) osoby wystawiającej receptę, czyli lekarza, felczera, pielęgniarki lub położnej. Zamieszczenie numeru PWZ w DRR jest konieczne w przypadku realizacji każdej recepty papierowej. Nie jest natomiast wymagane przy realizacji e-recepty.

Przydatne kody kreskowe

W przypadku recept papierowych na produkty refundowane oraz leki wymienione w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dane dotyczące podmiotu, w którym wystawiono receptę, oraz osoby, która ją wystawiła, jak również unikalny numer identyfikujący receptę są dodatkowo przedstawiane w postaci kodów kreskowych. Oznacza to, że trzy spośród wyżej omówionych identyfikatorów, a mianowicie numer recepty, numer REGON i numer PWZ, mogą zostać automatycznie odczytane z recepty papierowej. W przypadku recept refundowanych pozostaje zatem dopisać ręcznie tylko PESEL pacjenta.

Odnośnie do pozostałych recept papierowych, tzn. nierefundowanych na leki nienależące do kategorii „Rpw”, nie ma wymogu dodatkowego przedstawiania danych w postaci kodów kreskowych. Recepty te mogą być, tak jak dotychczas, wystawiane nawet na zwykłych kartkach papieru. Jeżeli tylko zawierają wszystkie dane, to podlegają obowiązkowi realizacji, tak jak recepty z kodami. Odmowa realizacji takich recept jest działaniem bezprawnym, a żądanie od lekarzy ordynowania leków nierefundowanych na receptach z kodami stanowiłoby nadużycie, które nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.

Realizacja papierowej recepty pełnopłatnej wymaga zatem wytworzenia DRR z numerem nadanym automatycznie przez system apteczny, wpisania numeru PESEL lub innego identyfikatora pacjenta oraz przepisania numeru PWZ z pieczęci osoby wystawiającej receptę. Numer REGON wpisuje się do DRR tylko wtedy, gdy został on zamieszczony na recepcie. Jest to rozwiązanie nowe, które wynika ze zmiany przepisów rozporządzenia w sprawie recept, jaka weszła w życie 7 marca.

Na koniec przypominam, że realizacja każdej recepty w postaci papierowej obejmuje dodatkowo potwierdzenie realizacji. Tak jak dotychczas, potwierdza się ją nadrukiem bądź pieczątką imienną z podpisem farmaceuty na rewersie recepty. E-recepty nie wymagają potwierdzenia realizacji.


PODSTAWA PRAWNA
1. art. 96 ust. 1 Prawa farmaceutycznego;
2. art. 17c ustawy z 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 408);
3. § 5, 7 i 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia ministra zdrowia z 13 kwietnia 2018 r. w sprawie recept (Dz.U. poz. 1773 ze zm.);
4. rozporządzenie ministra zdrowia z 28 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie recept (Dz.U. poz. 436).

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze